Vanuit de galerie [slot]: “wel honderden redenen”

mlb_crossings_004Exposeren is leuk, al was het maar omdat mensen je allerlei vragen stellen over dingen waar je zelf nog niet altijd heel goed over nagedacht had. Waarom staat zij met haar ogen dicht? En waarom precies in die houding? Hadden die mensen die hun naam wijzigden (want daar ging de serie What’s in a name? in MLB Galerie over), verder nog iets gemeenschappelijk?

Op die laatste vraag had ik gemakkelijk een antwoord. Ja, de meesten van hen waren spiritueel en filosofisch ingesteld viel me op. Logisch ook wel, want om te bedenken dat je een nieuwe persoon met een nieuwe naam wilt zijn, moet je kunnen reflecteren op wat een persoon een persoon maakt.

Maar er viel me nog wat op.

Neem nu de transvrouw uit het project. Toen zij besloten had voortaan als vrouw door het leven te willen, belde ze haar ouders om te vragen hoe ze had geheten als ze bij geboorte een meisje was geweest. Dat wisten die ouders nog goed: Iris.

Een half jaar hield ze de naam helemaal voor zichzelf, zodat ze er “voorzichtig aan kon proeven”. En eigenlijk begon die steeds beter te voelen. Inmiddels kan ze – ook vanwege minder leuke gebeurtenissen in haar leven – wel honderden redenen noemen waarom de naam perfect bij haar past:

“Dat verband met ogen is toepasselijk: daar heb ik mijn hele leven veel complimenten over gekregen. Verder vond ik het belangrijk dat de nieuwe naam vier letters zou tellen – dat komt krachtig over, wat goed is als je zaken doet. En natuurlijk is er de associatie met de bloem, die vrolijk oogt, mooi van vorm is, lekker ruikt – ook in parfums – en erg kleurrijk is.
Dan is er ook nog dat bekende nummer ‘Iris’ van Goo Goo Dolls: ‘And I don’t want the world to see me / ’Cause I don’t think that they’d understand.’ Dit lied gaat volledig over mij en over de liefde van mijn leven, die ik in 2013 ontmoette, maar die binnen een jaar ook weer overleed. Alles opgeven om maar een keer te mogen ruiken aan haar haar, een keer haar hand aanraken en haar te kussen. Ja, zo voelde het precies. Dat juist de Griekse godin die van het godenrijk tot de onderwereld reisde óók Iris heette, was weer al zo’n prachtige bijkomstigheid. Ze kende de hemel en de hel – net als ik.'”

En zo ging dat bij meer mensen uit het project. De naam werd aanvankelijk vaak gekozen op basis van gevoel of van het toeval, en pas daarna kwamen de argumenten waaruit bleek dat die specifieke naam de perfecte was – en waarom dat écht niets anders had kunnen zijn.

Hmmm … knikken de mensen in de galerie dan begrijpend. Natuurlijk. Rationalisatie, zeggen ze. Het zoeken van logische argumenten voor iets wat je inuïtief had besloten. Het achteraf creëren van een verhaal. Het verhaal van je leven.

Dan gaan we verder naar de volgende foto. Want inderdaad, waarom fotografeerde ik die ene dame met haar ogen dicht en in die houding?

Ik denk terug op het moment waarop ik die foto nam. Toen ik op de ontspanknop drukte, voelde ik: dit is ’m. Alleen, als ik heel eerlijk ben: wist ik toen ook al precies waarom? Nee. Niet bewust in ieder geval. De woorden voor dat intuïtieve proces kwamen later pas. En naarmate ik vaker het verhaal vertel, komen ook de extra argumenten waarom die houding de perfecte was en waarom ik de foto écht niet anders had kunnen nemen.

De bezoekers in de galerie luisteren. Hmmm … knikken ze begrijpend.

De gehele serie is vandaag (zaterdag 27 juni) nog van 12.00 tot 18.00 uur te zien in MLB Galerie, Witte de Withstraat 32A in Amsterdam. Mede-exposant Richard Bank en ik zijn de hele dag aanwezig. Wees welkom!